حس مبهم

دیدن اشک.....

دیدن زیبایش...

حرف از غم های گذشته سنگینش....

مظلوم شدن یهویش....

شرایط فکری بهم ریخته.....

هم اینا کافی که من بهم بریزم... هم از خودم بهم ریختم..هم از بهم ریختگی اون.... بهم بریزم...

چرا وقتی اشک میریزه.. احساس میکنم که تمام سرچشمه احساس از اون ریشه میگیره...؟؟؟

سخت بود که نمیشد بغلش کنم...ببوسمش... و بهش بگم چقدر برام عزیزه...خیلی......

خدایا اونو...خودمو..دلامون و سپردم دست تو..

مردی که هیچ نمی دانست...